Google+ Followers

Ανασχηματισμός; Σιγά τα ωά…



Μονολογώντας


Τελικά το μήνυμα που εξέπεμψαν οι εκλογές ανάγκασε τον πρωθυπουργό της χώρας να σκεφτεί ένα και μόνο: Πώς θα αγκιστρωθεί ακόμα περισσότερο στην εξουσία. Πια, η απόπειρά του ν’ αποδείξει ότι είναι πολύ σκληρός για να πεθάνει πολιτικά, είναι εμφανέστατη. Κρίμα, θα περίμενε κανείς πως θα είχε ακούσει τις οιμωγές της κοινωνίας και θα προχωρούσε σε ανατρεπτικές πολιτικές, έτσι ώστε η αγορά να ξανάβρισκε το βηματισμό της και η ανεργία να υποχωρούσε δραματικά. Αντίθετα, υπέκυψε στους εκβιασμούς των εκπροσώπων της διαφθοράς και με το κλείσιμο της Βουλής εξασφάλισε την πλήρη προστασία σε όσους ευθύνονται για την κατηφόρα της χώρας με τις κυβερνήσεις Παπανδρέου – Παπαδήμου, ενώ με τον ανασχηματισμό επιχειρεί να δελεάσει όσους αγανακτισμένους κατάφυγαν σε επιλογές διαμαρτυρίας, χαρίζοντας στη Νέα Δημοκρατία τα εκλογικά ποσοστά της ντροπής.
Δεν είναι όμως έτσι. Μ’ έναν ανασχηματισμό πανικού δε σώζεται η χώρα. Ούτε ένας πρωθυπουργός άτολμος μπορεί να φέρει την άνοιξη. Ο κατήφορος της χώρας θα συνεχιστεί. Η αντιπαραγωγικότητα επίσης. Και τα όνειρα θα συνεχίσουν να πεθαίνουν ομαδικά. Χωρίς αξιοπρέπεια. Τα δηλητηριάζουν, πριν ακόμα γεννηθούν, οι εγωιστικές συμπεριφορές όσων εμπλέκονται στην πολιτική του αίσχους.
Ο νέος υπουργός των Οικονομικών επιλέγει ως καταλληλότερος του προηγουμένου. Που σημαίνει πως ο προηγούμενος κάπου μειοδοτούσε, αλλά συνέχιζε να εκφράζει μια οικονομική πολιτική λαϊκής αφαίμαξης, χωρίς κανείς να βάζει φρένο στις ενέργειές του. Εκτός αν όλα ήταν τόσο καλά που πλέον επιβραβεύεται με μια πιο άνετη σταδιοδρομία, περισσότερο χρυσοφόρα. Αηδίας το ανάγνωσμα, που έρχεται να το ξεφυλλίσει η αμετακίνητη στάση των ξένων ετέρων: Η ανικανότητα πάταξης της φοροδιαφυγής μοναδική αιτία των δεινών.
Ούτε λόγος γι’ αυτήν την πληγή, ούτε λόγος για τη διαφθορά που εμπεριέχει ή για την ανικανότητα της κρατικής μηχανής που την υποθάλπει. Άλλα λόγια - ν’ αγαπιόμαστε. Εν τω μεταξύ οι αδύναμες κοινωνικές ομάδες να σέρνονται στην απόγνωση, οι άνεργοι στην απελπισία. Η πολυσυζητημένη «ανάπτυξη» ένας μύθος που δεν παρηγορεί πια ούτε τους πλέον εύπιστους. Οποία ταπείνωση της κοινής λογικής, πόσο ακόμα να εξευτελιστεί το αυτονόητο;
Όμως η απειλή της απώλειας των προνομίων κρατά δέσμιους τους εκλεγμένους σε μια παθητικότητα εκνευριστική. Το «πρέπει να κάνουμε» που ακούγεται από κυβερνητικά χείλη ηχεί ως ο έσχατος εμπαιγμός. Γιατί απλούστατα δεν έχει να πει κανείς τίποτα ως απάντηση στην ερώτηση: «Και γιατί δεν το κάνετε;».
Γιατί μέχρι τώρα έχουν βαλτώσει τα πάντα; Πού είναι τα πορίσματα των ελέγχων για τις τόσες λίστες που κυκλοφορούν; Ποιοι είναι αυτοί που δεν ελέγχουν; Ποιοι είναι αυτοί που στρέφουν την πλάτη τους στην κολοσσιαία φοροδιαφυγή, ενώ πέφτουν μετά μανίας στο πενιχρό εισόδημα του συνταξιούχου; Με ποιών τις ευλογίες το κάνουν;
Αυτή η χώρα λεηλατήθηκε από τα ίδια της τα παιδιά. Αυτή η χώρα διαλύθηκε από τους ηγέτες της. Αυτή η χώρα πεθαίνει μέσα στη διαπλοκή και τη διαφθορά. Οι κατά καιρούς «σωτήρες» της αποδεικνύονται χάρτινοι και συμβιβαζόμενοι με κάθε εκβιασμό. Πρωταθλητές στο κουκούλωμα και στα μεγάλα λόγια. Τα λουκέτα της αγοράς είναι γι’ αυτούς απλές εικόνες, ενώ η αναποτελεσματικότητα της κρατικής μηχανής παραμύθι για μεγάλα παιδιά. Να θυμηθούμε, με την ευκαιρία της ληστείας στο Συκούριο, τις μεγαλοστομίες που είχαν ειπωθεί με την απόδραση του Ξηρού. Έξη μήνες μετά ο εξευτελισμός του κράτους γίνεται ακόμα ένα φωτοστέφανο στο κεφάλαιο της αναποτελεσματικότητας και του διασυρμού. Μόνο που αυτή τη φορά δεν υπήρχαν τηλεοπτικά παράθυρα για τ’ ανδρείκελα της εξουσίας που έχουν εξειδικευθεί στις κορώνες…
Κάποτε – ίσως όχι πολύ αργά – οι περισσότεροι απ’ αυτούς που σήμερα διαπλέκονται για να διατηρήσουν ακόμα λίγους μήνες τα οφίτσιά τους, θα αποτελούν πολιτικό παρελθόν και θα περιφέρονται αποτυχημένοι στον σαπιόκοσμο των τέως. Βέβαια το κακό θα το έχουν κάνει και η χώρα θα έχει βαδίσει εξ αιτίας τους πολλά βήματα πίσω. Όμως αυτή είναι η μοίρα της, τουλάχιστον από την πρώτη σπίθα της εθνεγερσίας και μετά: Να λεηλατείται απ’ τα παιδιά της, τους Μαυροκορδάτους, τους Κωλέτηδες, τους…, τους…





Δεν υπάρχουν σχόλια: