Google+ Followers

Έχουν οι καιροί γυρίσματα...



ΜΟΝΟΛΟΓΩΝΤΑΣ
-------------------------------
Από τον Άγγελο Πετρουλάκη

«Θέλει αρετήν και τόλμην
η ελευθερία».
Ανδρέας Κάλβος - Ωδαί
Το γνωρίζουμε αυτό από τα πρώτα γυμνασιακά χρόνια, όταν ο φιλόλογος της τάξης μιλούσε για την ποίηση του Ανδρέα Κάλβου. Το κατανοήσαμε, βεβαίως, αργότερα όταν θελήσαμε – όσοι θελήσαμε – να εντρυφήσουμε λίγο περισσότερο στην Ιστορία τού τόπου μας και μέσα από ατραπούς να φτάσουμε στην Αλήθεια, το γεγονός, δηλαδή, που δεν θ’ αγγιχτεί από τη λήθη.
Μαζί στον αγώνα, μαζί στις προθέσεις...
        Η ελευθερία, λοιπόν, θέλει και αρετή, και τόλμη∙ δεν θέλει θρασύτητα, ύβρεις, χυδαιολογίες, αφροσύνες. Αυτό είναι και βασικό στοιχείο της δημοκρατίας. Μόνο που δημοκρατία και «σοβιετία» δεν πάνε χέρι με χέρι. Η «σοβιετία» χαρακτηρίστηκε από τον ολοκληρωτισμό. Και ο αξιότιμος κ. υφυπουργός θα γνωρίζει ότι ο ολοκληρωτισμός πέθανε στην Ευρώπη δυο φορές∙ την πρώτη με την πτώση τού «Τείχους τού αίσχους» και τη δεύτερη με την «Περεστρόικα» του Γκορμπατσόφ. Βεβαίως, ήταν στην άνθισή του στα 1953, όταν οι γιατροί του Στάλιν για ν’ αντιμετωπίσουν το εγκεφαλικό που είχε υποστεί ο «πατερούλης» τοποθετούσαν βδέλλες στο κεφάλι του, οι οποίες, βεβαίως, δεν απέτρεψαν τον θάνατό του.
Δεν ήθελα ν’ ασχοληθώ σήμερα με τα σκουπίδια τού λόγου τών πολιτικών. Άλλωστε σκουπίδια παράγουν όλες οι πολιτισμένες κοινωνίες, οπότε μπορεί και αυτά να αιτιολογηθούν ως υποπροϊόντα της παραπολιτικής.
 
Έδωσαν μαθήματα κόσμιας συμπεριφοράς...
Πικράθηκα, όμως, σφόδρα και αηδίασα στη συνέχεια από τα όσα συνέβησαν στο προαύλιο της ΕΡΤ, ενός κτηρίου και μιας επιχείρησης που ανήκει σ’ ολόκληρο τον ελληνικό λαό.
Γλυπτικό μνημείο, λέει, για να τιμηθούν εκείνοι που πέθαναν κατά την εποχή του «μαύρου» στα σπίτια τους από… θλίψη και μαρασμό.
Ακόμα και η ιερότητα του θανάτου, κουρέλι στις πολιτικές σκοπιμότητες. Υψίστη η προσφορά τού διευθύνοντα την ΕΡΤ προς το κόμμα που τον διόρισε. Κατανοητό. Δώρο – αντίδωρο. Άλλωστε μια τέτοια κίνηση μπορεί και να μετρίαζε τις εντυπώσεις από τις ανύπαρκτες, πλέον, τηλεθεάσεις της ΕΡΤ, η οποία κρατά τα σκήπτρα μεταξύ των ζημιογόνων επιχειρήσεων του δημοσίου. Καλύπτει, όμως, θέσεις εργασίας, και μάλιστα ημετέρων, αιτία σημαντικότατη για την ύπαρξή της.
Τότε... στα κάγκελα!
 Αλλά η τελετή χάλασε. Αμαυρώθηκε η επιδιωκόμενη αίγλη της. Η εμφάνιση και η παρέμβαση της κ. Ραχήλ Μακρή, χάλασε τη σούπα. Η πρώην σύντροφος στους αγώνες, μένοντας πιστή στα όσα πρέσβευε, επιτέθηκε λεκτικά στον ενορχηστρωτή τής γιορτής. Και τον κατηγόρησε για φασιστικές αντιλήψεις και πρακτικές.
Δεν άρεσε η παρέμβασή της. Ίσως γιατί έλεγε αλήθειες, ίσως γιατί ο αντίλογος δεν ήταν επιθυμητός, ίσως γιατί στο πνεύμα τού ολοκληρωτισμού δεν χωρούν τέτοιες αποκοτιές. Και η απάντηση ήρθε: «Σκασμός – σκάσε». 
Οι αλήθειες σε μια γελοιογραφία...
 Στην ομήγυρη, ατυχώς, δεν υπήρχε κάποιος σώφρων γηραιός δημοσιογράφος, που, ως άλλος Μ. Γλέζος, να πλησιάσει την κ. Μακρή και να την απομακρύνει. Έτσι το «Σκασμός – σκάσε» ακούστηκε και ξανακούστηκε, επισφραγίζοντας έναν άλλον πολιτισμό. Έναν πολιτισμό που προκαλεί την έγκριση του υπέρτατου ηγέτη, εκείνου του ηγέτη που εγκρίνει το «σοβιετία» του υφυπουργού του και πολλά ακόμα απορρίμματα και μπάζα της κοινοβουλευτικής ζωής.
Εκπροσωπεί τον κοινοβουλευτισμό...
 Πλέον το εργοστάσιο παραγωγής των βοθρολυμάτων λειτουργεί με επίσημη πρωθυπουργική άδεια. Θα είναι ανόητο να πιστέψει κανείς ότι για όλα όσα ακούγονται την ευθύνη την έχουν μόνο οι λαλήσαντες. Άλλωστε η κάλυψη του υφυπουργού υπήρξε κραυγαλέα. Ήταν ένα ηχηρότατο: «Προχώρα και σε στηρίζω». Και αυτό είναι που παράγει αγανάκτηση. Γιατί αυτό σημαίνει πως οι Έλληνες πρέπει να λάβουν υπ’ όψιν τους πλέον ότι ο κ. πρωθυπουργός ΔΕΝ είναι πρωθυπουργός όλων των Ελλήνων, αλλά μόνο ενός κόμματος, ούτε καν των συμμάχων του…
Χρονικό προαναγγελθέντος πολιτικού θανάτου, όχι μόνον για έναν.

Οι σύμμαχοι και η θλιβερή ιστορία τους. Με εισιτήριο χωρίς επιστροφή βαδίζουν προς τον πολιτικό αφανισμό τους. Δεν αντέδρασαν ούτε στο «σοβιετία». Ένα τίμιο στόμα δεν ανέκραξε: «Επιτέλους ως εδώ…». Ωσάν να μην άκουσαν, ωσάν να μην διάβασαν.
Οποία κατάντια. Οι υπέρμαχοι του Ελληνορθόδοξου πολιτισμού…
Οποίος συμβιβασμός και δουλικότητα. Κάτι βέβαια που δεν παρατηρήθηκε από την άλλη πλευρά των συμμάχων, όταν αρκετοί συνάδελφοί τους δεν ψήφισαν τον κ. Καμμένο ως αντιπρόεδρο της Βουλής, δείχνοντας καθαρά σε πόση εκτίμηση έχουν αυτήν τη συμμαχία.
Αλλά για όλους θα έχουν οι καιροί γυρίσματα. Είναι και αυτό μια από τις αλήθειες της Ιστορίας.
----------------------------------------------- 
Δημοσιεύθηκε στην έντυπη Larissa net, στις 7-7-2017



Δεν υπάρχουν σχόλια: