Google+ Followers

Πού είναι οι φυλακές, ρεεεεεεεε;


ΜΟΝΟΛΟΓΩΝΤΑΣ
(Δημοσιεύθηκε στην έντυπη Larissa net 
την Παρασκευή, 14-10-2016) 
-------------------------------------------------------


Και να που το Φθινόπωρο ήρθε φέρνοντας μαζί του όχι μόνο κίτρινα φύλλα, αλλά και κίτρινες σελίδες της δημόσιας ζωής. Μέρες μελαγχολικές με αιτία τα όσα συμβαίνουν στο χώρο της εξουσίας, γεγονότα που έρχονται, ακόμα μια φορά, να μας θυμίσουν πόσο ασύμβατες είναι μερικές φορές η ακεραιότητα και η αξιοπρέπεια με το πολιτικό ήθος. Δυστυχώς στον τόπο μας οι κατάρες της διαπλοκής και της διαφθοράς αποτελούν θεσμό που θυμίζει άλλοτε τη Λερναία Ύδρα, άλλοτε την κόπρο των στάβλων του Αυγεία, με τη διαφορά ότι κανείς απ’ όσους επαγγέλθηκαν καθαρό πολιτικό ήθος και κάθαρση, κατόρθωσε να θυμίσει τον Ηρακλή, έτσι ώστε να μπορούμε να ελπίζουμε σε κάποιον άθλο. 

Η μυθολογία μάς λέει ότι οι στάβλοι του βασιλιά της Ήλιδος είχαν να καθαριστούν τριάντα περίπου χρόνια, κάτι λιγότερο δηλαδή από τα χρόνια που μετρά η μεταπολίτευση και ότι σ’ αυτούς απέθεταν τις κοπριές τους περίπου τρεις χιλιάδες βόδια, δηλαδή πολύ λιγότερα από τα υπολογιζόμενα σκάνδαλα που ταλανίζουν την πολιτική και οικονομική ζωή του τόπου. Ο Ηρακλής δεν χρειάστηκε να λερώσει τα χέρια του με τις κοπριές. Απλά έσκαψε την κοίτη του Πηνειού και του Αλφείου, την έστρεψε στους στάβλους και τα νερά των ποταμών καθάρισαν τη συσσωρεμένη κοπριά. Στην Ελλάδα τού σήμερα οι «Ηρακλείς» κάνουν κάτι πιο απλό. Πετούν ο ένας την κοπριά στον άλλον, φροντίζοντας ν’ αποθέσουν και νέες ποσότητες κοπριάς στις παλιές. Μια χαρά δηλαδή…

Η Λερναία Ύδρα, πάλι, ήταν ένα τέρας με εννέα κεφάλια, όπως ας πούμε η δυνατότητα των Τραπεζών να χορηγούν δάνεια με εγγυήσεις αέρα. Έκοβε ο Ηρακλής ένα κεφάλι, ξεπετάγονταν δυο. Δηλαδή εκεί που πάνε οι αρμόδιοι να ψάξουν ένα βρόμικο δάνειο, ανακαλύπτουν δυο. Κουλουβάχατα, που λένε.
Οι αρχαίοι μύθοι δεν κατόρθωσαν να περάσουν ως πρότυπα στη δημόσια ζωή που μαστίζεται από τη συναλλαγή και από το προσωπικό συμφέρον. Ούτε οι εξαγγελίες για υγιή δημόσιο βίο υλοποιήθηκαν, με αποτέλεσμα να παρατηρούνται ολοένα και περισσότερες μεταστάσεις του καρκινώματος της διαφθοράς, που πλέον περισφίγγει ασφυκτικά το πολιτικό σώμα της ελληνικής πραγματικότητας.

Όμως δεν είναι μόνο αυτό το πρόβλημα, ίσως υπάρχει ακόμα μεγαλύτερο: Η Απάθειά Μας.
Ακούμε στην εξεταστική επιτροπή, ακούσαμε στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή, κάποιους αριθμούς εξωφρενικούς και τους ακούμε με την απόλυτη αναισθησία του καναπέ.
Τα ποσά είναι ιλλιγιώδη. Ένα εκατομμύριο ευρώ, δυο εκατομμύρια ευρώ, πενήντα εκατομμύρια ευρώ, εκατόν πενήντα.
Για σταθείτε ρε σεις…
Για εκατομμύρια μιλάτε. Όχι για σκέτα ευρώ. Και ποιοι σας ακούν; Αυτοί που πάνε από πάγκο σε πάγκο στη λαϊκή για να βρουν την φθηνότερη πατάτα, δηλαδή να γλιτώσουν δέκα λεπτά το κιλό.
Για σταθείτε ρε βουλευτάδες…
Εμείς πάμε από πρατήριο βενζίνης σε πρατήριο βενζίνης για να βρούμε 0,623 το αέριο αντί το 0,640 που χρεώνει το πρατήριο της γειτονιάς μας κι εσείς βρίσκεστε μπροστά σε πεθαμένα δάνεια των 30 εκατομμυρίων και δέχεστε την ετυμηγορία πως δόθηκαν νόμιμα;
Εμείς ψαχνόμαστε για να πληρώσουμε τα τετρακόσια ευρώ του καταργημένου ΕΝΦΙΑ κι εσείς μιλάτε για σου ξου μου του Αλέξη με τον Ψυχάρη, του Κυριάκου με τον Χριστοφοράκο, του Κωστάκη με τον Εφραίμ και πάει λέγοντας.
Να σώσουμε τον Μαρινόπουλο, λέει, να θρηνήσουμε για τον Ελευθερουδάκη, λέει, να κλάψουμε για τον Παπασωτηρίου, λέει… Για τις εκατοντάδες (χιλιάδες να υποθέτεις) επιχειρήσεις που ναυάγησαν, λέει… Και; Απλή η απάντηση: Να ξεχάσουμε τους προμηθευτές  τους, που ναυάγησαν εξ αιτίας τους.
Πάτε καλά, ρεεεεεεεε;
Εμείς να κάνουμε το σκατό μας παξιμάδι και να λέμε τι νόστιμο που είναι κι εκείνοι με τα κασμιρένια κουστούμια, τα μεταξωτά πουκάμισα, τα θηριώδη τζιπ, τις βιλάρες και τις επενδύσεις στο εξωτερικό, να λένε στις Τράπεζες «πάρτε μας τα παπάρια;»
Πού είναι οι φυλακές, ρεεεεεεεε;
Πού είναι οι φύλακες της Δικαιοσύνης;
Πού κυκλοφορούν τα τόσα και τόσα στελέχη των τραπεζών, οι επιθεωρητές, οι διευθυντές που έβαζαν υπογραφές; Πώς τις έβαζαν; Τι σημαίνει νόμιμα; Ο αέρας κοπανιστός ως εγγύηση, νόμιμος είναι; Πουλήστε τον τώρα και ξαναγεμίστε τα ταμεία.
Ποιους δουλεύετε, ρεεεεεεεε;
Δώστε τούς κλέφτες στο λαό!
Να ποιο πρέπει να είναι το σύνθημα κάθε Έλληνα, η κραυγή του, η αντίστασή του.
Να κάνει εικόνισμα τους δικαστές που θα τιμήσουν τον όρκο τους.
Να κάνει εικόνισμα τους πολιτικούς που θα ξεκινήσουν ένα κίνημα «Καθαρά χέρια».

Άγγελος Πετρουλάκης


Δεν υπάρχουν σχόλια: