Google+ Followers

Πώς ντύνεσαι τη σιωπή







Πόνος άναρθρος τ’ απομεσήμερα της απουσίας.

Πώς ντύνεσαι τη σιωπή κατάσαρκα
κι επιχειρείς να χορέψεις
μ’ ένα κονσέρτο για δυο πιάνα του Mendelssohn;

Αποφλοιώνομαι
με φωνή παθητική,
απόλυτα παθητική,
όπως η υπομονή
και όπως οι ταπεινοί πανσέδες,
όπως το δάκρυ του ενός
ή το λευκό χαρτί που φαντάζει απροσπέλαστο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: