Google+ Followers

Χωρίς δικαίωμα;



ΜΟΝΟΛΟΓΩΝΤΑΣ
--------------------------------------------------
(Δημοσιεύθηκε στη Larissa net στις 8-1-2016)          
---------------------------------------------------
Οι γιορτές και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα συνέβαλαν στο να περάσουν στα ‘‘ψιλά’’ της επικαιρότητας αρκετά σημαντικά γεγονότα, ή να σχολιαστούν ελάχιστα. Ανάμεσά τους και η απεργία των υπαλλήλων των μουσείων, η οποία προσφάτως ανεστάλη για τα Σαββατοκύριακα. Το συνδικαλιστό όργανο, δηλαδή, των υπαλλήλων των μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων, έκανε τη χάρη στο κράτος, να μην έχει κλειδωμένη την ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας τις ημέρες που παρατηρείται η μεγαλύτερη επισκεψιμότητα.
Δεν μ’ ενδιαφέρει αν ο διάλογος μεταξύ κυβέρνησης και απεργών ήταν ειλικρινής ή όχι, αν κυριάρχησε ή όχι πνεύμα συνεννόησης. Εκείνο που με προβληματίζει είναι το δικαίωμα ή όχι να βάζουν νεοέλληνες κλειδαριές στα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους, όταν αυτοί ακριβώς είναι και οι χώροι που πιστοποιούν την ύπαρξή μας στο παγκόσμιο στερέωμα και την παγκόσμια ιστορία.
 
Γεράκι - Η βυζαντινή πολιτεία που πεθαίνει από κρατική αδιαφορία.
Ο στρατός διαφυλάσσει τα σύνορα και την ελευθερία του τόπου. Δυστυχώς την ανεξαρτησία του στο οικονομικό επίπεδο τη διαφύλασσαν οι πολιτικοί, που τα θαλάσσωσαν κι επέφεραν την κατοχή από ξένες δυνάμεις και συμφέροντα. Όμως την εθνική του ταυτότητα, την πιστοποίηση της κληρονομιάς του; Τους ισχυρότατους πόλους έλξης των επισκεπτών της χώρας ποιοι τους διαφυλάσσουν;
Αν υφίσταται «κράτος» σήμερα οφείλεται αποκλειστικά και μόνο γιατί σε τούτο τον κόσμο κατοίκησαν οι Έλληνες και, εκείνοι οι Έλληνες, δημιούργησαν έναν μοναδικό Πολιτισμό. Εραστές εκείνου του Πολιτισμού οι Ευρωπαίοι της Αναγέννησης και της μετέπειτα Ευρώπης, αναζήτησαν τα ίχνη της Ελληνικής Αρχαιότητας στον γενέθλιο τόπο της και οραματίστηκαν την αναβίωσή της.
Το κράτος ιδρύθηκε, οργανώθηκε, πορεύτηκε, πάντα επικαλούμενο το ένδοξο παρελθόν και την μοναδικότητα της καταγωγής – όσο κι αν αυτή αμφισβητήθηκε. 
 
Ναός του Επικουρίου Απόλλωνα στις Βάσσες - Κλειστός λόγω έλλειψης αρχαιοφυλάκων!
Αυτό το κράτος, άλλοτε μόνο του, άλλοτε με τη συνδρομή Ευρωπαίων αναζήτησε την ταυτότητά του σε ανασκαφές, αλλά και στην μελέτη της αρχαίας Γραμματείας.
Κλειδί για την κατανόηση αυτής της αναζήτησης είναι ένα σημαντικότατο βιβλίο του 1978 (αν και πρωτοκυκλοφόρησε στα γερμανικά το 1966) του Ι. Θ. Κακριδή: Οι Αρχαίοι Έλληνες στη Νεοελληνική Λαϊκή Παράδοση (Εκδόσεις: Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης). Μέσα από τη σκέψη του Κακριδή και τη συγκέντρωση των λαϊκών παραδόσεων που αποδεικνύουν τι πίστευε «ο ελληνικός λαός, στα χρόνια που έβγαινε από τη σκλαβιά, για τους αρχαίους Έλληνες, πριν ακόμα το σχολείο τον εφοδιάσει με μερικές ιστορικές γνώσεις για τον πολιτισμό των προγόνων του;», αντιλαμβανόμαστε πόσο σημαντικό (τον σημαντικότερο) ρόλο είχαν οι αρχαιότητες στην προσέλκυση του ενδιαφέροντος των Ευρωπαίων για την ανασύσταση του ελληνικού κράτους.
Αυτές τις αρχαιότητες – δυστυχώς – το ελληνικό κράτος τις είχε συνήθως (πλην κάποιων εξαιρέσεων όπως της αείμνηστης Μελίνας) στο περιθώριο των ενδιαφερόντων του. Έτσι ποτέ δεν φρόντισε να θεσμοθετήσει απαραβίαστους κανόνες λειτουργίας των μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων. Ούτε και να σταθεί έντιμα απέναντι στους εργαζόμενους, έτσι ώστε τα μουσεία και οι αρχαιολογικοί χώροι, που δεν είναι παρά ιδιοκτησία της ελληνικής ιστορίας και ταυτότητας, να είναι προσιτά στον καθένα που φτάνει στην χώρα μας για να τα επισκεφθεί και μάλιστα κάποια απ’ αυτά σε καθεστώς 18ωρης λειτουργίας όλες τις ημέρες του χρόνου.
 
Αρχαίο Θέατρο Λάρισας - Δεκαετίες τώρα ο Δήμος Λαρισαίων επαιτεί κονδύλια για την αποκάλυψή του, δηλαδή για την αυτονόητη υποχρέωση του Κράτους απέναντι στην Ιστορία του.
Το τι καθεστώς ισχύει σήμερα; Θα έλεγα αχαρακτήριστο. Μουσεία στο έλεος των απεργιών. Κλειστοί αρχαιολογικοί χώροι λόγω έλλειψης αρχαιοφυλάκων, όπως ο Ναός του Επικουρίου Απόλλωνα στις Βάσσες ή η Περίβλεπτος στον Μυστρά. Απρόσιτοι αρχαιολογικοί χώροι λόγω εγκατάλειψής τους, όπως το Γεράκι, η θρυλική βυζαντινή πολιτεία. Μια άλλη, άγνωστη Ελλάδα, που από τη μια περιμένει τους ταξιδιώτες του κόσμου να την γνωρίσουν και από την άλλη τους κρατά μακριά, λες και έχουν χολέρα. Κοπτόμαστε να ξαναφέρουμε τις αρχαιότητες της Ακροπόλεως στον φυσικό τους χώρο και κλείνουμε την Ακρόπολη γιατί υπάλληλοι και υπουργείο δεν μπορούν να συνεννοηθούν για το μισθολογικό.
Ναι, αυτή η χώρα ήταν η κοιτίδα του πολιτισμού, ήταν η μάνα της Δημοκρατίας, ήταν η αποθέωση του Ωραίου. Και χρειάζονται πολλά μαθήματα Πατριδογνωσίας για να μείνει όρθια και να ξαναγίνει. Στα μαθήματα αυτά δεν είναι χρήσιμη η πατριδολατρεία, ούτε η πατριδοκαπηλία. Μόνο μαθήματα γνωριμίας με την ελληνική ιδέα και το ελληνικό πνεύμα, όπως αυτά καλλιεργήθηκαν από τους φιλοσόφους και τους ποιητές, από τους γλύπτες και τους αρχιτέκτονες, από τους μαθηματικούς της. Και επειδή η γνώση των αρετών δεν είναι αρκετή για την ιδιοσυγκρασία του Έλληνα αυτά τα μαθήματα θα πρέπει να συνοδεύονται και από άλλα, που έχουν σχέση με τις μαύρες σελίδες της ιστορίας, τις προδοσίες και τους διχασμούς…


Η ευχή «Καλή Χρονιά» θα είναι ένα απλό σχήμα λόγου, αν ο διχασμός που βιώνουμε συνεχίζει να μας δηλητηριάζει ως κοινωνία. Αν σε κάθε βήμα μας βάζουμε πρώτα το κομματικό συμφέρον και όχι το εθνικό. Και εθνικό συμφέρον είναι η απρόσκοπτη λειτουργία των μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων.

Άγγελος Πετρουλάκης


Δεν υπάρχουν σχόλια: