Google+ Followers

Ζωές στο κόκκινο (απόσπασμα) - ΓΡΑΦΗΜΑ




        Αν μου αφαιρέσουν το δέρμα εσένα θα βρουν...

Ανάβει κι άλλο τσιγάρο και ξαναπατά το πλήκτρο στο όνομα του Πέτρου. Αλλά όταν ακούει τη φωνή του, οι λέξεις κολλούν πάλι στον ουρανίσκο της. Με δυσκολία ψελλίζει γεια.
      Εκείνου η φωνή είναι σταθερή και ήρεμη.
    Θα πρέπει να σου συμβαίνει κάτι ιδιαίτερα σημαντικό αυτήν τη νύχτα.
    Ναι, δε σου το είπα προηγουμένως. Βρίσκομαι στα Ζαγοροχώρια. Ήρθα με τον Θάνο. Κατά παράξενη τύχη εκείνος το θέλησε. Και…
      Οι λέξεις καταρρέουν. Ακούγεται μόνο η ανάσα της. Βαριά.
    Και;
    …σε θέλω.
    Δε νομίζεις πως είναι λίγο αργά; Ιδιαίτερα για σένα…
    Έχω την εντύπωση πως υπάρχεις παντού. Αν μου αφαιρέσουν το δέρμα εσένα θα βρουν. Χωρίς εσένα όλα τα χρόνια μου είναι καμένα. Και σε θέλω… Όμως ο Θάνος…
    Τι, ο Θάνος;
    Δεν ξέρω πώς να το εκφράσω. Νομίζω πως πια η αρρώστιά του έκλεισε όλους τους δρόμους της ζωής μου… Θέλω εσένα, αλλά πρέπει να είμαι μόνο μ’ εκείνον.
    Αυτό κάνεις…  
    Εσύ;
    Τι εγώ;
    Τι κάνεις; Αλήθεια, πού βρίσκεσαι;
    Στη Μάνη, εδώ και δυο μέρες… Φωτογραφίζω…
    Μόνος;
    Όχι… Άλλωστε για να μην είμαι μόνος ήρθα. Υπάρχει μια γυναίκα εδώ… Η γυναίκα της Πρωτοχρονιάς. Πες πως ξαναγύρισα κοντά της…
    Πώς είναι;
    Φοβισμένη… Την τρομάζει ο κόσμος που ξέρεις και ξέρω…
    Είναι όμορφη;
    Αρκετά…  
    Είσαι ερωτευμένος μαζί της;
    Η απάντηση αφορά μόνο εμένα. Ή, σωστότερα, μάλλον δεν μπορώ ν’ απαντήσω.  
    Θα την πάρεις μαζί σου;
    Δεν το ξέρω. Δεν το νομίζω. Το μόνο που θέλω είναι μια απόλυτη αδράνεια. Για όλα τα άλλα θα μιλήσει ο χρόνος…

Δεν υπάρχουν σχόλια: