Google+ Followers

Η Μαριάνθη χαμογελούσε πικρά...




                        Ζωές στο κόκκινο (απόσπασμα) - ΓΡΑΦΗΜΑ

     Αλήθεια, δε νιώθεις ενοχές που δεν είσαι εντάξει απέναντι στον Στάθη;
     Ούτε νιώθω, ούτε ένιωσα, ούτε θα νιώσω ποτέ. Σου έχω πει κι άλλη φορά πως έχω ζητήσει να χωρίσουμε, αλλά εκείνος δεν ακούει κουβέντα. Του έχω πει πως είναι λίγος, του το έχω ξεκαθαρίσει. Βέβαια μ’ ενοχλεί η ζήλια του και γι’ αυτό και φυλάγομαι...
     Γιατί δε θέλει να χωρίσετε;
     Νομίζω πως είναι πιο πολύ οικονομικό θέμα, παρά θέμα εγωισμού. Αν ήμουν κάποια της σειράς, κάποια που να του στοίχιζε μια διατροφή, όσο μεγάλη θα ήταν αυτή, θα το επεδίωκε μόνος του. Όμως το γεγονός ότι εγώ έχω τη δική μου περιουσία και μάλιστα κατά πολύ μεγαλύτερη απ’ αυτήν που του αναλογεί από τα κοινά αποκτηθέντα, αλλά και ότι έχω τον δικό μου κύκλο και τη δική μου προσωπικότητα, καθώς και το ότι θα με συναντά παντού, τον αναγκάζουν να με βλέπει σαν αντίπαλο. Και ο Στάθης δε θέλει αντιπάλους... Προτιμά τις συμμαχίες.
       Η φίλη Ευτυχία ψάχνεται. Κάποιες λέξεις τής έρχονται μέχρι τα χείλη και οπισθοχωρούν άτακτα. Κάποιες άλλες βγαίνουν, προσεκτικά, όμως, δημιουργώντας παραπλανητικές εικόνες και θολώνοντας την    ατμόσφαιρα.
     Πώς είναι όταν πηγαίνεις με άλλον άντρα;
     Απόλαυση, αν φυσικά είναι σωστός και ξέρει να κάνει καλά αυτό που θέλεις. Αν όχι, τότε ψάχνεις για τον επόμενο...
     Τόσο απλά;
     Κι ακόμα πιο απλά... Ξέρεις πόσες πηδιούνται για πλάκα ή για ένα πείσμα. Την ξέρεις την Ελπινίκη;
     Και βέβαια. Με το δικό της ταξιδιωτικό γραφείο ταξιδεύουμε όλοι μας...
     Αυτή είναι βιδωμένη μ’ έναν σαν τον Πέτρο, ο   οποίος ζει στον κόσμο του. Ωραίος άντρας, κοντά στα πενήντα, δειλός όμως σε ό,τι έχει σχέση με την Ελπινίκη, η οποία, αντίθετα, δε διστάζει να ρισκάρει. Λοιπόν, όταν εκείνη βιδώνεται πολύ, παίρνει έναν πιτσιρικά από κάποιο μπαρ, άλλον κάθε φορά, τον πάει στο πατάρι τού γραφείου της και τον ξεσχίζει. Η πλάκα είναι πως την άλλη μέρα τού τα λέει του δικού της, για να ζηλέψει και τα λοιπά. Εκείνος, όμως, πέρα βρέχει. Κι αυτό είναι το πιο μεγάλο σπάσιμο...
     Δηλαδή δεν τον ενδιαφέρει αν η ερωμένη του δόθηκε και αλλού; Και μάλιστα με αυτόν τον τρόπο;
     Σίγουρα τον ενδιαφέρει. Αλλά ή είναι τόσο δειλός, ή την έχει τόσο χεσμένη, που δεν μπαίνει στη διαδικασία να τη διεκδικήσει. Έτσι, κάθε φορά που εκείνη του αποκαλύπτει την παρασπονδία της, της λέει πως ό,τι κι αν κάνει είναι καλά καμωμένο, αρκεί να το έχει κάνει με την καρδιά της και να το έχει ευχαριστηθεί... Και τότε είναι που αυτή γίνεται μπουρλότο...
     Και ο άντρας της;
     Αυτός για το μόνο που ενδιαφέρεται είναι να βλέπει το σαλονάκι του ιατρείου του πάντα γεμάτο. Και να παίρνει τα ποσοστά του από τους φίλους του τους φαρμακοποιούς και τα δώρα από τις φαρμακευτικές εταιρίες. Η Ελπινίκη είναι στην κυριολεξία μόνη… Άλλωστε γι’ αυτό άνοιξε και το ταξιδιωτικό γραφείο. Να μην πλήττει.
       Η φίλη Ευτυχία βυθίζεται στη σιωπή.
       «Κάτι σου συμβαίνει...», της λέει μ’ ερωτηματικό ύφος η Μαριάνθη.
     Τίποτα...
     Βολεύτηκες κάπου και νιώθεις ενοχές;
       Η φίλη Ευτυχία αναδιπλώνεται.
     Όχι... Όχι... Αν είχε συμβεί κάτι τέτοιο, θα είχα φροντίσει πρώτα να κλείσω τους λογαριασμούς μου με τον Θάνο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: