Google+ Followers

Εύκολα μπορεί κάποιος να χαρακτηρίσει μια γυναίκα πουτάνα...



 

Κρυφοί έρωτες (απόσπασμα)

Θα της απλώσει το χέρι του. Θα διώξει το σύννεφο από τα μάτια της. Θα ζυγώσει τα χείλη του στα δικά της. «Έλα... Ποτέ δεν κοιμηθήκαμε μαζί... Ποιος ξέρει... Μπορεί απόψε να ειπωθούν περισσότερα απ’ όσα είχαμε πει κάποτε και απ’ όσα έχουμε πει τελευταία...»
Τον κοιτάζει μ’ ένα βλέμμα ευγνωμοσύνης και τον ακολουθεί στην κρεβατοκάμαρα. Θα καθίσει στην άκρη του κρεβατιού και θα τον τραβήξει κοντά της. Θα γυμνώσει το σώμα του με κινήσεις αργές. Θα σκύψει χαμηλά και θ’ αγγίξει με τα χείλη της το φύλο του. Επίμονα και βασανιστικά η γλώσσα της θα παίξει μαζί του μέχρι που θα νιώσει το ζεστό πίδακα να πλημμυρίζει το στόμα της. «Δεν ξέρω ποιο θα είναι το τέλος μας... Όποιο και να είναι, όμως, μη σκεφτείς ποτέ πως βρίσκομαι για πλάκα μαζί σου. Ούτε να σκεφτείς ότι αποτελείς λύση με ‘‘σημαία ευκαιρίας’’... Να θυμάσαι πως θα σε κουβαλώ μέσα μου...»
Την κοιτάζει ερωτηματικά. Θέλει να τη ρωτήσει τι εννοεί και γιατί θέλησε να προσφέρει σ’ αυτόν, μόνο, την ηδονή, χωρίς να κρατήσει κάτι και για την ίδια. Όμως η ανοιχτή παλάμη της του κλείνει τρυφερά το στόμα.
«Μη λες τίποτα. Κανείς από τους δυο μας δεν περιμένει κάτι από το αύριο. Και ξέρεις καλά πως η προσδοκία είναι εκείνο που συντηρεί τη λαχτάρα. Χαίρομαι το κορμί σου. Χαίρομαι το ότι δεν με απέρριψες μετά από τόσα που έχεις μάθει... Χαίρομαι που δε με αντιμετωπίζεις σαν εύκολη... Ίσως αν το έκανες να μην είχες και άδικο. Εύκολα μπορεί κάποιος να χαρακτηρίσει μια γυναίκα πουτάνα... Όμως δεν έχω αυταπάτες. Δεν μπορώ να σε διεκδικήσω... Δεν μπορώ να διεκδικήσω ούτε καν αυτήν τη βραδιά...»
Θα νιώσει τη γλώσσα του στην ανοιχτή παλάμη της, στα δάχτυλά της. Θα γείρει το σώμα της στο κρεβάτι και θ’ αφήσει τα μάτια της να ταξιδέψουν στα χρώματα του μεγάλου πίνακα που βρίσκεται πάνω από το κεφάλι της. Θα νιώσει τα χείλη του να προχωρούν στον αγκώνα του αριστερού χεριού της και τη γλώσσα του ν’ ανηφορίζει προς τη μασχάλη της. Θα νιώσει να γίνεται το ίδιο και με το δεξί της χέρι.
Παραλύει.
Κλείνει τα μάτια και αναπνέει αργά.
Ο άντρας που προχωρά εκατοστό με εκατοστό στο σώμα της, έχει κατηφορίσει στις γάμπες της και ανασηκώνει ταυτόχρονα τα πόδια της ψηλά, κολλημένα το ένα στο άλλο, φέρνοντάς τα κάθετα με το άλλο σώμα και κρατώντας τα κατακόρυφα κι ενωμένα, ακουμπά το σώμα του πάνω τους.
Θα νιώσει το φύλο του να σκληραίνει ξανά.
Θα νιώσει και το κάλεσμα των μυστικών φωνών του δικού της κορμιού.
Της φιλά την εξωτερική πλευρά των αστραγάλων. Τα δόντια του πιέζουν ελαφρά τις φτέρνες της.
Τινάζεται, νιώθοντας να την πυρπολούν ανελέητα ηδονικές φλόγες. Το φύλο του άντρα ακουμπά απαιτητικό πίσω, χαμηλότερα από τον κόλπο της.
Θα ξαπλώσει ανάσκελα και θα τον τραβήξει πάνω της. «Θέλω να βλέπω το πρόσωπό σου όταν θα μπαίνεις μέσα μου»,θα του πει ψιθυριστά.
Θα τυλίξει τα πόδια της γύρω από τη μέση του και θα τεντωθεί σαν τόξο.
Αργά θα λικνιστούν ανάμεσα σε φράσεις που τελειώνουν με αποσιωπητικά. Αργά θα προχωρήσουν σε μια νέα αναγνώριση των σωμάτων τους.
Εκείνη, ζητώντας να πάρει ολόκληρη την ηδονή που θέλει το κορμί της.
Αυτός, θέλοντας να της χαρίσει μια νύχτα ξεχωριστή στις χιλιάδες νύχτες της ζωής της.
Θ’ αποκοιμηθούν χορτασμένοι από έρωτα. Εκείνη με το κεφάλι στο στήθος του και το ένα της χέρι ανάμεσα στους μηρούς του. Αυτός με τα χέρια πλεγμένα στα μαλλιά της.

Δεν υπάρχουν σχόλια: